Çernobil Mağduru İki Engelli Kardeş Eğitimlerine Devam Etmek İstiyor

Kategori : Genel |

SAKARYA (CİHAN) – Ukrayna’da meydana gelen Çernobil faciasının izlerini taşıyan spastik engelli iki kardeş, Sakarya Rehberlik ve Araştırma Merkezi’nden sağlık kurulu raporu alamadıkları için eğitimlerine devam edemiyor.
    Sapanca ilçesi Kırkpınar beldesinde yaşayan ve doğuştan spastik engelli olan Ramazan (20) ve Sevgi Buçan (21) kardeşler devlet desteğiyle verilen özel eğitimlerini Rehberlik ve Araştırma Merkezi’nden sağlık kurulu raporu alamadıkları için sürdüremiyor. Çocuklarının eğitim alamadıkları için çok üzüldüğünü söyleyen anne Melike Buçan (48) ise yetkililerden yardım bekliyor. Çocuklarının doğuştan sakatlığına Çernobil faciasının sebep olduğunu iddia eden anne Buçan, “Çocuklarımı Artvin’in Hopa ilçesinde dünyaya getirdim. Doğduklarında gayet normallerdi. Yürüme çağına geldiklerinde konuşamadılar ve yürüyemediler.

 Artvin’de tedavi imkanı olmadığı için Sakarya’ya akrabalarımızın yanına geldik. Çocuklarımı 5 yıl süreyle İstanbul’daki hastanelere götürdüm. Doktorlar çocuklarımın spastik engelli olduğunu ve bunun da Çernobil’den kaynaklandığını belirttiler. Bana dava açmamı söylediler. Gücüm yetmediği için dava açamadım.” dedi.

    ÇOCUKLARININ EĞİTİM ALMASI İÇİN 250 ENGELLİ ÇOCUĞA GÖNÜLLÜ ANNELİK YAPTI

    Devlet destekli özel eğitim yasası çıkmadan önce çocuklarının eğitim alabilmesi için Kocaeli Spastik Engelliler Derneği’nde 250 çocuğa gönüllü annelik yaptığını kaydeden Solak, yasanın çıkmasının ardından eğitim hakkına kavuşan çocuklarının 2 yıl süreyle özel eğitim aldığını ifade etti.
    Çocuklarının Sakarya Rehberlik ve Araştırma Merkezi’nden sağlık kurulu raporu alamadıkları için eğitimlerine devam edemediğini vurgulayan Solak, şunları söyledi: “Çocuklarım Adapazarı’nda bulunan bir rehabilitasyon merkezine gidiyordu. Eğitim aldıktan sonra kendilerini ifade etmeye başlamışlardı. Orada arkadaşlar edinmişlerdi. Çocuklarım eğitimlerine devam etmek istiyor. Ancak rapor alamadıkları için okullarına gidemiyorlar. Kızım okula gitmek istediğini söylüyor. Her gün gözyaşı döküyor. Bizim maddi imkanlarımız çok az. Eşim iş bulunca çalışıyor. Ben de temizliğe giderek aileme ve çocuklarıma bakmaya çalışıyorum. Bu çocukların eğitim hakları ellerinden alınmamalı. Ben onların eğitim alabilmesi için dernekte engelli çocuklara gönüllü annelik bile yaptım. Devlet bize sahip çıktı diye düşünürken şimdi eğitim haklarını ellerinden aldılar.”
    Buçan, oğlu Ramazan’ın yüzde 96, kızı Sevgi’nin ise yüzde 87 engelli raporu olmasına rağmen özel eğitim hakkından yararlanamadığını ifade etti. (CİHAN)

Haberi yazan - 26 Temmuz 2010. Kategori Genel. Giriş yaparak yorumları takip edebilirsiniz RSS 2.0. Giriş yaparak yorumları takip etmekten vazgeçebilirsiniz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.